Nederland, Reisverslag

Atlantikwall in Zeeland

De Atlantikwall is een verdedigingslinie van zo’n 5.000 kilometer langs de West Europese kust. Deze verdedigingslinie bestond uit vele kazematten, bunkers, kanonnen en mijnenvelden. Verspreid langs de gehele kust.

Ook in Nederland kennen we deze verdedigingslinie. In de duinen zijn nog vele restanten te vinden. Vanaf Zeeuws Vlaanderen tot het noordelijkste puntje van Noord-Holland.

Een deel van de resterende objecten zijn vrij toegankelijk, dan wel ingericht als museum. Een ander deel is afgesloten, waarna deze dienst doen voor bijvoorbeeld het huisvesten van vleermuizen. Een ander deel is echter maar beperkt te betreden. Gelukkig kennen we in Nederland diverse stichtingen en vele vrijwilligers die dit stukje geschiedenis proberen te conserveren. Om vervolgens ook het bredere publiek de mogelijkheid te geven om de zoveel tijd de bijzondere restanten te bezichtigen en de bijbehorende verhalen te vertellen.

Een landelijk georganiseerde dag is bijvoorbeeld de Bunkerdag. Hierbij worden niet toegankelijke objecten voor één dag open gesteld voor bezichtiging.

Dit jaar werd de Bunkerdag georganiseerd op 28 mei 2022. Samen met een motormaat die ook altijd zeer geïnteresseerd is in dit soort dingen besloten we met de motoren diverse plekken in Zeeland te bezoeken.
 

Zo begonnen we eerst bij een aantal dicht bij elkaar gelegen bunkers in de duinen van Dishoek. Hier zijn diverse manschappenbunkers en geschutskoepels te vinden. Maar ook een bijzondere hospitalbunker en een unieke munitiebunker. Het is een interessante plek met bijzondere verhalen waarbij bijvoorbeeld een jonge Duitse chirurg met risico voor eigen leven een collega chirurg van de geallieerden opzocht om alstublieft te helpen met een zwaar gewonde jonge Duitse soldaat.

 
Na een rondje Dishoek inclusief een uitleg van een replica Enigma machine ontkoppelde we de motoren weer van hun sloten en reden we richting een bijzondere bunker in Groot Abeele. Dit betreft de Stützpunkt Krimhild. Deze bunker is commandobunker welke werd gecamoufleerd als woonhuis. Inclusief opgeschilderde ramen, baksteenmotief en een nepdak. De originele camouflage is in 2014 teruggebracht op de bunker bij een restauratie.

Niet veel verderop is Huis Toorenvliedt met bijbehorend park/landgoed te vinden. Het huidige gebouw dateert uit 1726. Echter is het landgoed veel ouder. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd Huis Toorenvliedt door de Nazi’s gebruikt als hoofdkwartier van de Atlantikwall. Hierbij hebben ze binnen de contouren van het landgoed in totaal 12 bunkers gebouwd waarvan één eveneens was ingericht als hoofdkwartier wanneer Huis Toorenvliedt te onveilig zou zijn bij diverse situaties.

 
Na de Tweede Wereldoorlog zijn veel bunkers binnen de Atlantikwall bewaard gebleven. Ondanks dat in eerste instantie de wens was deze te slopen. Echter na diverse pogingen met proefexplosies om de bunkers gesloopt te krijgen, werd geconcludeerd dat de kosten om ze gesloopt te krijgen te hoog gingen zijn. Zodoende zijn deze in de loop der jaren steeds meer opgenomen in het landschap met diverse doeleinden. Van het niet vergeten van de geschiedenis tot ecologische ondersteuning van bijzondere diersoorten en planten.
 
Deze drie plekken waren nog maar een kleine greep uit de vele nog overgebleven bunkers, bunkercomplexen, kazematen en geschutskoepels die door de Nazi’s waren gebouwd langs de kust. De bijbehorende monumenten voor de gesneuvelde geallieerden zorgt ervoor dat we het nooit zullen vergeten. Rij een klein rondje door de polders van Nederland en voor je het weet zie je een eenzame bunker staan in het weiland. Een stille herinneringen aan tijden waarover mijn grootouders bijna niet durfde te praten.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *