Niet lang na de Ténéré Travel Trophy (binnenkort meer hierover in een separate blog) hing de aanhanger achter onze auto met twee motoren. De DRZ en T7 mochten deze keer mee. Samen met mijn man vertrokken wij op woensdagochtend naar Hoek van Holland voor de overtocht naar Harwich in Engeland.
De reden? Adventure Bike Rider Festival bij Ragley Hall. Oftewel: ABR Festival.
Bijna een jaar lang lagen de weekendtickets inclusief VIP-, en trail-tickets te branden in de la. Een jaar lang ongeduldig vooruitkijken naar ons eerste deelname aan het grootste motorevenement van de United Kingdom.


Maar voordat mijn man en ik zouden arriveren op Britse grond, moesten wij eerst de acht uur durende bootreis doorstaan. We wisten na het boarden een fijn plekje te bemachtigen bij het raam in het restaurant. Het voordeel hiervan was dat we op deze plek de beschikking hadden over een aantal stopcontacten zodat de laptop aangezwengeld kon worden.
Rond 19:00 arriveerde wij in Harwich. Hier begon de eerste omschakeling. De laatste keer dat ik in Engeland had gereden, was meer dan 16 jaar geleden. Het omschakelen naar het rijden op de linkerbaan had ik dan ook wel even voor nodig. Mijn man was gelukkig mijn extra set ogen en navigeerde richting onze eerste overnachtingsplaats in Great Bardfield. Een hele mooie kamer bij Great Lodge op het landgoed welke van origine de naam Great Park had. De geschiedenis is terug te traceren tot aan de 14de eeuw. In ieder geval een plek welke zowel mijn man als ik iedereen kan aanraden. Keurig verzorgt, fijne communicatie en veel informatie over het landgoed en de omgeving. Helaas hadden wij niet de tijd om het landgoed te verkennen.
In de UK is in de zomer het één uur vroeger dan in Nederland. Onze biologische klok besloot hieraan niet te willen conformeren, met als gevolg dat wij op donderdag ochtend al rond 5:00 klaar wakker naast het bed stonden. Gezien wij nog een paar uur met de auto en aanhanger voor de boeg hadden, besloten wij maar netjes alles op te ruimen, de kamer schoon en verzorgt achter te laten en door te rijden naar Ragley Hall.
Wij arriveerde iets na 9:00 bij Ragley Hall. Voor 11:00 stonden we volledig opgebouwd op de VIP camping en gingen wij rustig gedag zeggen bij de standhouders waar wij ook verschillende bekenden weer tegenkwamen. Altijd gezellig om bij te kletsen.
Uiteindelijk bleven wij ook even hangen bij TwinPegs. Via Thomas Hansen (TShansen) was ik ermee in aanraking gekomen, maar zowel mijn man als ikzelf zijn een beetje ouderwets ingesteld en willen graag producten fysiek bekijken. Met betrekking tot TwinPegs hadden wij die mogelijkheid nu. De bedenker ervan was ook aanwezig en samen met zijn collega’s legden zij het goed uit, konden we het aanvoelen op hun eigen motoren en wisten zij ons over te halen. Zo installeerde zijzelf de TwinPegs op onze Ténéré.



De TwinPegs konden wij dan ook intensief testen op de Bridgestone- en TRF-trails. Zeker de Bridgestone trail hebben wij erg veel plezier gehad met de DRZ en Ténéré. Ondanks de hoeveelheid stof. Mijn man besloot vooral op de DRZ te willen rijden. Ik kon dan lekker losgaan op de Ténéré.
Op donderdag hadden wij het niet heel erg door hoe groot het festival is. Dit veranderde wel op vrijdag en zaterdag. Toen de campings volledig afgeladen waren en de 1.000 testmotoren van alle aanwezige merken vol continue aan het werk werden gezet. Het evenement is gigantisch en je ziet van alles. Van 2-takt motoren, enduro motoren, grotere adventure motoren tot racers en tour motoren. Het was een zeer bond gezelschap en liet duidelijk zien dat de motor community in de UK zeer levendig is.
Al rondlopend ontmoete wij ook diverse YouTubers/influencers. MotoEuro (welke absoluut geen fan is van kamperen 😉), Guy Markham welke super leuke short filmpjes maakt op Instagram, het jonge koppel Lavi & Ollie welke als jongste duo de wereld rond zijn gereisd, maar ook één die ik als grote inspiratie zie. Adam Riemann van Motology films. We hadden de kans hem te spreken terwijl hij bezig was met het wisselen van de banden van de Husky 901 die hij ter beschikking had gekregen. Een hardwerkende avonturier met een hart van goud!
Het Festival bood voor iedereen wat wils. Motoren, eten, drinken, vele standhouders met verschillende materialen, kleding, gadgets, verhalen en reizen. Het gehele weekend hebben wij ons niet hoeven vervelen. Ook Ragley Hall zelf was te bezichtigen binnen en buiten. In de namiddag en avond speelde diverse artiesten op de diverse podiums en tenten. De beruchte teapot had een eigen type sfeer. Die voelde aan als een zeer gezellige knusse pub met diverse instrumenten en gezang waarbij iedereen wel meedeed.
De organisatie had vreselijk hun best gedaan het sanitair bij de campings goed op orde te hebben. Zo waren er vele units aanwezig met toiletten en douches, maar ook was er een tap met drinkwater beschikbaar. Iets wat geen overbodige luxe was met de warmte overdag. In hoeverre mijn man zo blij was met de douche nadat ik blijkbaar het laatste warme water had gebruikt, dat is een andere vraag. In ieder geval rolde bij mij de tranen van het lachen.

Het was een heel gezellig weekend! Voor ons voelde het bijna te kort. Voordat we het wisten was het weekend voorbij en hadden wij alles alweer afgebroken en ingepakt, onderweg naar onze overnachtingsplek bij een Cottage in Tendring. Op maandagochtend moesten wij alweer vroeg ons melden bij de boot in Harwich voor de overtocht terug naar Nederland.
In hoeverre dat wij een tweede keer op korte termijn kaartjes voor het ABR Festival kopen weten wij niet. Dit heeft niks te maken met het Festival, maar meer met het feit dat wij ieder jaar graag iets nieuws bezoeken/ondernemen. Toch hopen wij in de toekomst het weer te kunnen bezoeken en kunnen zowel mijn man als ikzelf het ABR Festival iedereen aanraden. Ondanks het links rijden!