Wat is een avontuur? Als je zoekt naar de definitie van een avontuur, dan krijg je diverse omschrijvingen. In de basis is het iets wat altijd iets van spanning met zich meebrengt. Onverwachte gebeurtenissen.
Voor mij betekend avontuur het onbekende tegemoet gaan. Of dat nu in mijn reguliere werk is, een weekendje naar Luxemburg of een meerdaagse reis met de motor.
Zo vertrok ik op vrijdagmiddag 18 augustus om 12:30 met Lazuli op een meerdaags avontuur.
Omdat ik het plan had een groot deel Frankrijk in zuidelijke richting te rijden, besloot ik eerst een aantal uren de grote weg te volgen tot circa 20 kilometer voor Reims. Vanaf daar begon ik binnendoor te rijden in de beroemde Champagne streek. Naarmate de route vervolgde, werden de wegen alleen maar leuken en de vergezichten mooier.
Rond 18:30 besloot ik dat het tijd was een slaapplaats te vinden. Had namelijk niks geboekt. Gewoon tentje achterop en rijden tot ik vond dat het tijd was wat rust op te zoeken. Het viel echter nog niet mee om iets te vinden. Veel campings waren veranderd tot camper staanplaatsen en zodoende niet meer geschikt voor een tentje. Dat betekende dat ik na veel zoeken uiteindelijk ietsje voor 20:00 op een camping in het stadje Châlons-en-Champagne eindigde.
Na wat simpel avondeten (een zakje adventure-food) en warme benauwde nacht, stond ik om 5:00 de volgende ochtend naast mijn tentje. Na het nemen van een verkoelende koude douche pakte ik alles maar gauw in en om 6:30 begon ik aan de tweede dag van mijn avontuur samen met Lazuli.
Wat mij opviel was hoe weinig verkeer ik onderweg tegenkwam. Ook zo goed als geen motoren, ondanks dat de wegen steeds speelser en technischer. Zeker in het prachtige natuurgebied van de Morvan.
Doordat er zo weinig verkeer was, kon ik samen met Lazuli naar hartenlust rijden. Bocht na bocht, van heuvel naar heuvel, tot bijna bergachtige omgevingen. De glimlach verstopt in mijn helm werd alleen maar breder. Wat is dit gebied mooi en genieten!
Het zorgde er dan ook uiteindelijk voor dat ik om 18:15, na bijna 500 kilometer binnendoor rijden, al arriveerde op mijn eerste bestemming. De prachtige accommodatie Domaine Barreaux net gelegen buiten het plaatsje Cindré. Een dag te vroeg, maar ik was van harte welkom.
De eigenaren Rita en Luc verwelkomde mij en Lazuli met open armen en een warm hart. Voor ik het wist zat ik aan de grote tafel samen met de overige gasten te genieten van een heerlijke avondmaal bereid door Rita en Luc. Het resulteerde in een zeer tevreden gevoel na het rijden van 1.160 kilometer in anderhalve dag.
De derde dag stond ik al om 6:15 op de grens van een stuk grasland, te genieten van een prachtige zonsopkomst en voorbij lopende herten, om daarna de prachtige tuin te bewonderen. Van een gigantische vijgenboom tot olijven, appels en peren. Een heerlijk zwembad, hottub en zelfs een mogelijkheid te gaan boogschieten. Ieder hoekje is weer anders ingericht. Of het nu gaat om de faciliteiten of de gigantische variatie in prachtige planten. Van rotstuin tot bloemenzee. Ieder hoekje en plekje was weer anders.
Maar ik was hier niet om een hele dag een tuin te bewonderen. Ik was hier samen met Lazuli om routes te gaan verkennen die ik had gemaakt. Zodoende vertrok ik samen met mijn blauwe stalen ros na een heerlijk ontbijt in oostelijke richting.
Het eerste deel was qua motorrijden misschien wat saai, maar de werkelijk prachtige vergezichten maakte dat dan weer goed. Het leek bijna op heuvelachtig Brits buitengebied. Toch was ik blij dat na een half uurtje rijden de wegen leuker begonnen te worden. Zelfs de “doorgaande” D-wegen waren met zeer grote regelmaat smal en technisch rijden. Het duurde dan ook niet lang voor die gigantische grijns terug op mijn gezicht stond. Zeker nu ik zonder het gewicht van volle bepakking aan het rijden was.
Uiteraard zocht ik ook wel momentjes om te genieten van de omgeving. Foto’s te maken en ook even rond te vliegen met drone Mug. De bevolking is in deze omgeving zo gemoedelijk en vriendelijk. Geven motorrijders enorm veel ruimte en ook de ouderen zijn erg nieuwsgierig. Wat voor mij wel eens wat lastig maakt. Ik spreek namelijk zo goed als geen Frans. Het zinnetje “Je ne parle pas Francais” begon bijna in een stopwoordje van mij te veranderen. Gelukkig hebben we overwegend ook nog wel de mogelijkheid tot het “handen en voeten” werk.
Ondanks mijn gebrek in de taal kon ik toch mijn weg vinden met de lokale bevolking. Zo was er een moment waarbij een oudere dame naar mijn toe liep met haar wandelstok, nieuwsgierig naar dat vrouwtje met die grote motor en dat rare vliegende ding. Met wat wijzen en het laten zien van het beeld op de controller van drone Mug, kon ze meekijken naar wat Mug liet zien via zijn camera. Ze zag de rivier waar zij al heel haar leven lang langs leefde ineens vanuit een hele andere hoek en genoot zichtbaar. Samen keken wij dan ook gebiologeerd naar het kleine schermpje terwijl ik probeerde diverse foto’s met Mug. Dat noem ik nou een mooi onderdeel van avontuur!
Helaas moest ik Mug gauw landen voordat de batterij leeg was en zij de vriendelijke dame gedag in mijn zeer gebroken en gebrekkige Frans. Gauw Mug opruimen en Lazuli weer opstarten. Proberen een wat verkoelend rijwindje op te zoeken gezien de temperatuur had aan het stijgen was ( > 30° Celsius). Dit mocht echter de pret niet drukken, want het gebied ten oosten van Fleurie overtrof mijn verwachtingen ruimschoots. Een werkelijk bochtig Walhalla voor Lazuli om na circa 300 kilometer om 17:15 terug bij Domaine Barreaux te arriveren.
Wat een prachtige start van ons meerdaags avontuur!
Wordt vervolgd in deel 2.
NL 
EN