Het vervolg van avontuur.
De vierde dag stapte ik om 7:00 de koelte van de ochtend in. Zelfs 22 graden voelde koel aan in vergelijking met de +30° Celsius in de middag en avonden.
Deze dag besloot ik wat meer geschiedenis op te zoeken in westelijk tot zuidwestelijke richting. Het was een route langs prachtige kastelen, pittoreske dorpjes en diverse andere objecten die mijn nieuwsgierigheid deed opwellen. Het keerpunt van de route was ter plaatse van Pont de Menat. Hier reed ik samen met Lazuli eerst over een middeleeuwse brug daarna terug te draaien over een originele Romeinse brug om vervolgens onderdoor de middeleeuwse brug de prachtige Gorges de la Sioule in.
Het was de eerste echte kloof waar Lazuli en ik tijdens dit avontuur doorheen reden. De prachtige rotswanden en rotsformaties torende hoog boven ons uit. Gecreëerd door de heldere rivier waarlangs de weg door de kloof heen kronkelde.
Wat je ook kan tegenkomen zijn een soort industriële wastrommels, langzaam vergaan met de tijd in de vergetelheid. Deze zijn binnen het centraal massief van Frankrijk vaak gebruikt voor het uitwassen van edelstenen en goud.
Na het intensief bestuderen van een dergelijke wastrommel, ben ik doorgereden naar Vichy. De micro SD kaartjes die ik gebruikte begonnen in een rap tempo vol te raken, zodoende besloot ik op zoek te gaan naar een paar extra. Het duurde even, maar uiteindelijk bij een Leclerc gespecialiseerd in elektronica, in de historische stad Vichy, wist ik er een aantal te scoren.
In Vichy zag ik echter de temperatuur meter van Lazuli al snel 40° Celsius aangeven. Door het verkeer duurde het even voordat ik deze hitte in de stad kon ontvluchten waardoor ik op een gegeven moment erg veel last van begon te krijgen. Zelfs het constant blijven drinken van water tijdens het rijden uit de Camelbag op mijn rug, kon mij hiervan onvoldoende ondersteunen.
Na een kleine 250 kilometer rijden wist ik uiteindelijk bij Domaine Barreaux wat verkoeling te vinden voordat we samen een tafeltje bij een restaurant opzochten voor een gezellig afsluiting van de dag.
Vanwege de warmte besloot ik de volgende ochtend toch vroeg te gaan rijden. Rond 7:00 vertrok ik dan ook samen met Lazuli. Deze keer in zuidelijke richting naar weer wat hoger gelegen wegen in de bergen. De Monts du Forez. In hoop hier een klein beetje verkoeling te vinden.
Over het algemeen fluctueerde de temperatuur tussen de 29° en 33° Celsius. In vergelijking met de hogere temperaturen een dag eerder, voelde dit bijna verkoelend aan.
Het gebied is werkelijk prachtig. Schitterende bossen, rivieren, rotsformaties en wilde dieren. Zo mocht ik mij gelukkig prijzen een prachtig jong hert voor mij uit lopend tegen te komen en een grote roofvogel die op enkele meters boven mijn help een heel stuk mee vloog voordat deze ervoor koos een ander richting op te gaan. Ook dit is avontuur!
Het letterlijke hoogtepunt was Col du Béal met een pashoogte van 1.390 meter. Een bergpas gelegen middenin de Hautes Chaumes. Uitgestrekte open plateaus met voornamelijk heide begroeiing. De wegen zijn er fantastisch. Met enige regelmaat smal en technisch. Het was dan ook best aanpoten om de route van 330 kilometer volledig te rijden. Hierbij concludeerde ik dan ook dat het verstandig ging zijn de route aan te passen naar een kortere variant voor 2024.
De zesde dag brak alweer aan. Een wat kortere route van circa 225 kilometer stond op de planning. Een leuke speelse route in zuidoostelijke richting. Wederom langs prachtige rotsformaties in soms nog mooiere bosgebieden. Het was een route met van alles. Het bood ook tijd om wat meer tijd te nemen bij bezienswaardigheden. Zoals de Eglise Notre-Dame de Châtel-Montagne en het prachtige kasteel van La Palice in Lapalisse.
Helaas eindigde voor mij de middag niet in het verkoelende zwembad van Domaine Barreaux, maar vooral met veel rondbellen en overleg voor mijn werk. Soms gebeurt het dat andere dingen voorgaan, en in dit geval had ik ook zo’n situatie. Gelukkig kon ik aardig de oplossingen vinden en mocht ik wel met een lager stressniveau weer genieten van de fantastische kookkunsten van Rita en Luc. Een zeer welkom moment van rust en genietend van een prachtige zonsondergang.
continued in deel 3!
NL 
EN