Vreemdgaan van Lazuli.
Het was een bijzonder avontuur. Een week in het teken van de Yamaha Ténéré tijdens de Ténéré Travel Trophy. Tijdens dit event was ik mee als crew-member van de TTT. Een heel gaaf avontuur!
Zaterdagochtend juni vertrok ik al vroeg met een groep van 45 deelnemers in de bus naar de startlocatie bij een prachtig Chateau in Dreux. De omheinde 33 hectare landgoed was helemaal ingericht voor het evenement. Van de camping met bijbehorende Ténéré Town tot diverse off road trails welke de deelnemers ruim voldoende uitdaagde. Van crossbaan tot krappe technische single tracks.


Maar buitenom motorrijden werden er ook workshops gegeven. Bijvoorbeeld over het toepassen van Eerste Hulp buiten de bewoonde wereld en het bijschaven van de basiskennis over de motor ten behoeve van noodreparaties mocht dit nodig zijn. Hierbij konden de deelnemers ook zelf oefenen onder begeleiding van de trainer.
Op de tweede avond werden alle deelnemers voorzien van een driegangen diner en een tweetal presentaties. De eerste presentatie was van Zoe Herron Coleman van Two Wheels for Life. Een prachtige organisatie die met donaties lokale mensen Afrika trainen op het gebied van gezondheidshulp en deze hulp in afgelegen gebieden aan te bieden met behulp van motoren. Door deelname aan het evenement steunde de deelnemers automatisch deze organisatie. Een deel van hun inschrijfgeld werd gedoneerd, waarna Yamaha het ingezamelde bedrag aanvullende tot € 7000,-.
De tweede presentatie werd gegeven door Nick Sander Motorcycle Adventurer die meermaals de wereld rond heeft gereden (en eigenlijk nog steeds doet) met onder andere een Yamaha Ténéré.
Naast vele activiteiten was ook Yamaha zelf aanwezig. Hierbij kwamen wij allemaal ogen te kort. Yamaha had namelijk de originele Heritage modellen van de Ténéré meegenomen en opgesteld. Een soort mini museum in het kader van het 40 jaar bestaan van de Ténéré. De één nog bijzonderder dan de andere. De roots richting de Dakar Rally was hier goed zichtbaar.



Het was ook vreselijk jaloersmakend. Iedere dag zagen wij de deelnemers vertrekken op hun motoren en iedere avond hoorde we de prachtige verhalen van hun avonturen en zagen we vele prachtige filmpjes en foto’s voorbijkomen waardoor we mee konden genieten van hun avonturen.
Hierbij kwam dat wanneer wij naar de volgende locaties toe moesten rijden met de bussen, ook regelmatig door welke prachtige gebieden reden. Wegen waarbij we tot ook diverse lijsten op onze bucketlist plaatste om nog eens op te zoeken met onze eigen motoren. Hoe zuidelijker we kwamen, hoe meer wij ons lieten verbazen van adembenemende uitzichten, rotsformaties, kloven en bergen.
Iedere dag bracht uiteraard ook uitdagingen om deelnemers te helpen. Jessica en Maarten, als grootste drijfveren van de Ténéré Travel Trophy, probeerde de deelnemers zo goed mogelijk te helpen wanneer er problemen waren. Hun harten zijn gemaakt van goud. Ze deden er werkelijk alles aan om te helpen.
De deelnemers wisten mij ook al snel te vinden. Voordat ik het wist werd ik de GPS-dame genoemd. De gehele week was ik met enige regelmaat bezig met vragen beantwoorden over GPS systemen, tracks inladen en storingen te verhelpen. Dit was niet gepland, maar vond erg leuk om de deelnemers ook hiermee te kunnen helpen.
We hebben vreselijk gelachen en genoten. Zelfs met zulke lange dagen waarbij het gehele team hard aan het werk werd gezet. Ondanks dat ik geen motor bij me had, had ik dit avontuur voor geen goud willen missen. Kan niet anders zeggen dan dat ik nu al uit kijk naar volgend jaar!
En Lazuli? Die hoeft echt geen zorgen te maken. Hoe leuk een Ténéré ook mag zijn, Lazuli is echt mijn motor. Geniet nog ieder moment ervan. Zowel op het asfalt als op gravel. Hij mag gewoon mee met onze eigen tripjes en avonturen!




