Zoekend naar energie
Na een korte nachtrust dacht ik wel weer klaar te zijn voor de volgende etappe van de Ténéré Travel Trophy, maar de nachten bleven kort en de vermoeidheid begon langzaam door te wegen. Wat ik aanvankelijk niet doorhad, waren de eerste tekenen van uitputting.
De uitdaging van de route naar de finish van Stage 4
De rit naar de finishlocatie van Stage 4 was bijna 270 kilometer rechtstreek, maar in Noorwegen zijn afstanden en wegen heel anders dan in Nederland of Duitsland. De wegen zijn technischer en vooral veel smaller, zeker in het noorden. Hierdoor is vaak de reistijd langer, maar vergt het ook veel concentratie en energie. Een deel van de route overlapte met die van de deelnemers, door het prachtige gebied van de Jotunheimen, bekend om de imposante bergen en natuurlijke schoonheid.
De eerste twee uur rijden met de bus gingen goed, maar toen sloeg vermoeidheid toe. Een ‘man met de hamer’ zat geniepig op de bijrijdersbank, en ik merkte dat ik mijn energie aan het afnemen was. Ik bleef echter mezelf toch pushen om op tijd bij de finishlocatie te komen. Dat ging alleen niet zonder risico. Op een gegeven moment sloeg die ‘man op de bijrijdersstoel’ ineens met die hamer en eindigde ik bijna met bus en al in de greppel. Gelukkig wist ik de bus op basis van instinct en spiergeheugen zonder schade terug op het wegdek te krijgen, maar ik moest even bijkomen en controleren of alles in orde was. Het was een vermoeiende dag, maar ik bleef doorgaan. Mede omdat de bus met bagage toch ook een keer moest gaan arriveren in Grimsbu. Alleen dan nu wel met een paar extra tussenstops.
Finish van Stage 4 en verloren Mug 2.0
Grimsbu Turistsenter was geen hele moderne accommodatie, maar het was schoon en de eigenaren waren zeer gastvrij. Mijn man en andere deelnemers hadden inmiddels al meerdere keren de route door het bosgebied nabij Grimsbu gereden, wat aangeeft hoe mooi en uitdagend de omgeving is.
Tijdens de avond ontdekte ik dat ik mijn drone Mug 2.0 was vergeten op Bøflaten Camping. Gelukkig konden de campingmedewerkers deze voor mij bewaren, zodat ik ze deze kon ophalen wanneer ik weer in de buurt was. Met die geruststelling viel ik snel in slaap, hopend op een betere dag.
Een korte rit naar de finish van de Ténéré Travel Trophy
De volgende ochtend stond een relatief korte rit op het programma, met nog maar een paar stops voor drinken en een beetje diesel voor de bus. De finish van Stage 5 en de Ténéré Travel Trophy lag bij de beroemde Trollstigen, een must-see locatie in Noorwegen. Hoe dichterbij, hoe imposanter de watervallen en steile rotswanden werden.
Omgaan met uitdagingen en hoogtepunten
De route was niet zonder risico’s voor de deelnemers, vooral door het wisselvallige weer die ervoor zorgde dat een aantal houten bruggen spekglad werden. Aanvullend hadden we ook nog rekening te houden met de strenge Noorse snelheidslimieten; de boetes zijn hoog – iemand werd bijvoorbeeld staande gehouden voor slechts 10 km/u te hard en moest meer dan € 400,- betalen.
Na een uitdagende dag eindigde onze reis met het avondeten in het Eggen Restaurant boven Åndalsnes, bereikbaar via een, voor mij, spannende gondelrit. Het uitzicht op de berg was adembenemend en een perfecte afsluiting van een week vol avontuur, hoogtepunten en uitdagingen.
Midzomernacht en samen afsluiten
Na het diner gingen we terug naar de camping, waar ik de avond afsloot samen met mijn man. Later zouden we doorrijden naar onze eigen cabin op camping Mjelva. Het was bijzonder om tot middennacht te blijven, samen met alle deelnemers die net terug waren van het feest. Het was namelijk midzomernacht. Het werd dus niet donker!
Klaar voor de volgend avontuur
Tegen middernacht kon ik eindelijk samen met mijn man rusten, klaar voor mijn eigen solo avontuur dat zou starten na de Ténéré Travel Trophy. De reis door Noorwegen blijft bijzonder en inspirerend, vol adembenemende landschappen en onvergetelijke momenten.
Copyright photographs: Dutch Minion and her bike and Greg vandevyver
NL 
EN
🤩